Bu kitap insanlar çıkarcılıklarına, maddeye olan bağımlılıkları sonucunda nasıl gözlerinin döncebileceğinin iyi bir örneğidir. Her şey küçük bir umutla başlar ve bu umutlarda insanlar kendilerine düşmeyen haklar çıkarırlar, insan elinde tuttuğu umudun kör kuyularına ipsiz daldıkca sonunu kendi canının canından olur.
Umutlar, hayaller, amaçlar her zaman devir eder. Aslında dikkat ederseniz birilerin hayalleri hep hayallerimizdir.Biz ve ya bir başkası bir ışık yakar ve iş takip etmeye kalır. Ama insan unutmamalı sonuç değil süreç içindeki başarısızlıklar ve zaferler bizim hayallerimizdir.
Bu nasıl son nasıl? Marmaraydaydım bu kitabı bitirdiğimde ve ben şok. Size tavsiyem olsun nacizane eğer kitap okuyamadığınız bir dönemden geçiyorsanız Cengiz Aymatova bir şans verin dili kurgusu hikayeleri muazzamdır.
Lütfen rica ediyorum ne olur önyargılar atın biraz da kötü olarak adlandırılanın ikinci planda bırakılanın gözünden bakın bu klasik hikayeye yin ve yang her kötü cidden saf kötü mü doğar yoksa olaylar mı kişiyi kötü yapar? Buyrun tartışalım.
Bu dönemde okumak ne kadar sağlıklıydı tartışılır. Bu kitap 1912 senesinde yazıldı ve sene 2020 gerçek bir salgının içindeyiz ama değişen hiç birşey yok ne yazık ki