"Önemli olan ne kadar güçlü vurabildiğin değil, önemli olan o darbeyi yedikten sonra ileriye doğru gitmeye devam edip etmediğindir. Kaç darbe alıp hayatta yoluna devam edebiliyorsun? İşte kazanmak böyle bir şey! Kendine inanmaya başlayana kadar kendine ait bir hayatın olmayacak! "
Hepimizin içinde bitmek bilmeyen korkaklıklar var
Yalnızlıktan korktuğumuz için seviyoruz.
Terkedilmekten korktuğumuz için sımsıkı bağlanıyoruz.
Ağlamaktan korktuğumuz için kahkahaların içine saklanıyoruz.
Ölümden korktuğumuz için onu hiç aklımıza getirmiyoruz.
Korkularımızla yaşıyor, korkularımız yüzünden ölüyoruz...
Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım