Reyyan Öztürk

Reyyan Öztürk
anne, oklar çıkmıyor / derinde sıvazladılar ilkin, hissedemedim ta ki rüzgâr dokundu iliklerime sesim yok, yok tek bir kelime!
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
çocuk gözlükleri serpildi yeryüzüne mavi beyaz göğü indirip oynuyorlardı sokakların misafiri mor kırmızı laleler gül serilmiş bahçenin eteklerine çiçeklerle barışıktı erkek çocuklar
Rüya
üler rüyalarımda ve ben ürpermiyorum kurumuş dalları topluyoruz / sonbahar birikmiş sorularım var ölüler bir tek rüyada mı konuşur payıma düşeni alıp gideceğim toprağa karışmadan yağmur eğilmiş ağaçların gölgesinde yarım yamalak duasıyla annemin avuçlarında ıslanıyorum babam uzandığı sedirden bakıyor gözlerindeki telaşı örtbas ederek karanlıkta bakışlarını görebiliyorum elbet günaydın diyeceğim
Yağmur
ıslandı mı saçların çocuk ıslan bir daha yağmayacak üşüdün mü yoksa üşü yağmayacak bir daha annen dövdü mü seni bir daha yağmayacak
çok geçmeden ölüleri unutup bir köprü kuracağım ağıt yerine yere değil göğe atlasınlar diye