Remziye Salçacı

Remziye Salçacı
Öldükten sonra çiçeği kim ne yapsın?
Reklam
Gülmek zorunda kalıyordu, ağlamayı tercih ettiği halde.
Ömrünün son yıllarına inanç dolu akşam ışığı saçmış olan genç kızın cansız bedenine uzun uzun baktı. Kızın ölü dudaklarındaki mutlu gülümsemeyi fark ettiğinde rahatladı, sakinleşti. Güzel yüreği yine tevazuyla doldu. Bu yapayalnız Yahudi kızın Meryem Ana’nın onuru için ölüme gitmesini, bu mucizeyi yaratanı sorgulayabilir miydi? Bunu Tanrı’nın mı, hayatın mı yaptığını sorgulayabilir miydi? Sevgiyi bilmediği sözcüklerin kılıfına büründürebilir miydi, varlığını anlamadığı Tanrı’ ya isyan edebilir miydi?
“ Sana mucizelerden bahsettim Esther! Çoğu insan mucizelerin artık eski zamanlarda kaldığını söyler, ama ben onların bugün de var olduğuna, sadece onları sessizce bekleyen ve mucizelere inanan insanların yüreklerinde gerçekleştiğine inanıyorum ve öyle hissediyorum..”
Meryem Ana’yı çizmek için sevdiğim kadını seçmezdim, çünkü lekesiz bakireyi bir günahkarın yüzünde göstermeye çalışmak günah olurdu;..