Ben rol yaparken neşeli bir şekilde yaşamaya devam ediyorum. Yoksa yaşama özgüvenine sahip insanları anlamam mümkün değil. İnsanlar bu acı gerçeği bana hemen söylemedi. En azından bunu biliyor olsaydım insanlardan bu kadar korkmaz ve umutsuzca bu oyunları oynamazdım.
Fakat estetik kaygısından yoksun insanlar- yani güzellik ve çirkinlikle derdi olmayan insanlar- bunu hiç ilginç bulmayıp, “ Ne kadar tatlı bir çocuk,”diye umursamazca laflar edebilirlerdi.