"Çay içtiniz mi?" diye sordu Lyle.
"Evet ama benimki kahveydi."
"Aha!"
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Doğrulup perdeleri kapadı, kendini tek rar yatağa attı. Yattığı tarafta çarşaf sırılsıklamdı.
Dağlardan gelme kızların çoğu Cezayir'e, Tunus'a ya da buraya, para kazanmaya gelirlermiş ama bu kızların her şeyden çok istedikleri bir şey varmış. Çöl'de çay içmek istiyorlarmış.
"Hayat kısadır. Il faut rigoler."*
Arap heyecanla onun kolunu çekiştirmeye başladı. "Haydi, haydi," diye bağırdı. "Viens** Bir içki ısmarlayayım sana"
"Ben içki içmem. Çok geç oldu."
Yanlarında dalaşmakta olan iki kedi birbirine miyavladı. Arap tıslar gibi bir ses çıkarıp ayaklarını yere vurdu; kediler iki yana kaçıştılar.
"Çay içeriz o halde," diye direndi adam.
Port içini çekti. "Bien."***