Rıdvan
@Ridvaan
Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa;
Oku, zîrâ onu yazdım, iki söz yazdımsa.
Kendim olamıyorum. Hiçbir şey olamıyorum. Yardım et bana. Yardım et ki… Eski hayatıma huzurla dönebileyim.
Hani olur ya; fark etmeden alıştığımız, alıştığımızı da hiç bilmediğimiz bir tiryakiliğin törenlerinden ayrı kaldığımızda, hayatın eskisi gibi olmadığını hissetmenin hüznü sarar içimizi.
Yanında güzel ve hayat dolu bir kadın olan erkeklerin yaptığını sandığım gibi, önemli işler başarmış biri gibi hissettim kendimi. Oysa ne kadar da uzaktım o adam olmaktan!
Bir şey bekliyoruz; belki bir mucize, belki bir ışık, belki bir melek, belki bir kaza; bilmiyorum; ama kalemimin ucuna bunlar geliyor…