Aslında bir şeyi elde etme arzusu oldukça doğal ve yaygındır ki insanlar güçleri yettiğinde bunu yapıyorlarsa bu yerilecek değil övülecek bir davranıştır; ancak güçleri yetmediği hâlde ne pahasına olursa olsun bir şeyi elde etmeye çalışıyorlarsa bu aptalca ve yerilesi bir davranıştır.
“Önce Kelime vardı,”diye başlıyor Yohanna’ya göre İncil. Kelimeden önce
de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık...
Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler,
Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde.
Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız
Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.