“Andolsun zamana ki, insan gerçekten ziyan içindedir. Ancak iman edip de salih ameller işleyenler, birbirlerine hakkı tavsiye edenler, birbirlerine sabrı tavsiye edenler başka (onlar ziyanda değillerdir).”
Ben korku değilim kapı aralarında
Pencerenin infilâkı değilim
Gölgeleri yüzlerinden tanırım
Bir resim bir ressamı ağlatır bir yerlerde
Bir eşya bir hamalı
Ben hâlâ öğütülen anılarıma değil
Değirmene inanırım
Bu derin aldanış kimden kalmadır
Bu uzaklık, bu diba
Söyle bana hindiba
Oblomov’u okurken hem güldüm hem de biraz üzüldüm. Hep yatması, karar verememesi bana çok tanıdık geldi, sanki hepimizde biraz var ondan. Yada sadece benim içimde bilmiyorum .
Karakter çok gerçek hissettirdi, dönemin insanlarını da güzel eleştiriyor. Ama bazı yerler çok uzundu, özellikle evdeki sahneler sıkıcı geldi. Yan karakterler de yüzeysel kaldı gibi. Yine de kitap bana “ben de bazen hayatı erteliyor muyum?” diye düşündürdü. O yüzden bende iz bıraktı. Tavsiye ederim ( bu arada 2 yıldır dolabımda olan okumayı sürekli ertelediğim bir kitaptı :))
Oblomovİvan Gonçarov · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202149,8bin okunma