Ne iyilik süreklidir ne kötülük, ya da daha edebi bir ifadeyle, Ne mutluluk sonsuza dek sürer ne de mutsuzluk, bu yüce özlü sözleri yaşamın ve kaderin bahtsızlıklarından geçerek öğrenmeye zaman bulanlar söylemişlerdir.
~ Savaşı kimin başlattığı, kimin haklı olduğu gibi mantık yürütmeler, boğucu hale gelen korku ve nefret ikilisi karşında bütün anlamını yitirmişti.
Korku nefreti, nefret korkuyu besliyordu.
~ Martılar yaşarken pek cana yakın görünmezler. Soğuk, mesafeli bir duruşları vardır; size yakalamaz, elinde yem yemezler. Bu yüzden insanlar bülbüller, kanaryalar, turnalar, Anka gibi hayali kuşlar, hatta kargalar ve leylekler üstüne bile türküler yakmıştır ama martılara türkü söyleyen hiç çıkmamıştır. Daha doğrusu, tek bir martı için değil, martıların deniz kenarında oluşturduğu toplu görüntüyü anlatan şarkılar yazmışlardır.