Değersiz hisseden kişi, bir değer avcısı gibidir; kendinde olmayan değeri başkalarında bularak içselleştirebileceğini zanneder. Bu durum, eski zamanlarda, yediği hayvanın gücünün kendisine geçeceğine inanan ilkel insanın beyhude çabasına benzer.
Kişi kendisini konforlu bir alana hapseder ve kısıtlı düzeyde yaşamaya çalışır. Halbuki yaşamanın kendisi risktir. İnsan kendi potansiyelini keşfetmesi, yakın ilişkiler kurabilmesi için hep risk almak zorundadır.
İlişki denilen şey her an yüksek tutku halinde olmak değildir; beraber olduğun insandan uzaklaştığın, bazen neden onu seçtim dediğin anları da barındırır. Ama toplamda birlikte olduğun kişiyi seversin.