Huldra
@Roxeen
Fallen shall Rise
We can easily forgive a child who is afraid of the dark; the real tragedy of life is when men are afraid of the light.
36 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Ülkede kadına uygulanan fiziksel şiddete nasıl kamuoyu oluşturabiliyorsak, genellikle çocukların okuduğu, her sayfasında küfürlerin olduğu, bizzat kadınlara psikolojik tahakkümün uygulandığı Wattpad kitaplarına da aynı tepkiyi oluşturmamız gerekir. Fakat böyle bir tepki yok, neden?
Sadece yanlış düşünce/davranış biçimlerinin popülerleştirilmesi değil konu. Yorumlardan okuduğum kadarıyla yeni nesil yazarlar ve okurların çoğu vakit geçirmek için, ya da sadece hormonal duygusal değişimlerinin ön plana çıkardığı kişilik özelliklerini belirli kalıplara oturtabilmek için okuyorlar. Ben de merak edip wattpad evrenine daldım bir dönem. En iyi görülen ve gerçekten harika konusu olan hikayelere de baktım, fakat kurgu bakımından yeşilçam döneminin ötesine geçemedik ne yazık ki. Bir kitap, bir hikaye, anekdot sadece duygulara hitap etmemeli, insan zihnine bilgi de yüklemeli. Vakit geçirmek için değil, düşünmek için okumalı insan ve bir yazı da zihinlere fikir tohumları serpmeli, yüreklere arzu tohumları değil.
Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım.
Keşke sadece okuyup yazmakla olsa... İrade, kendine inanç, hayal gücü, merak... Hepsi ve dahası lazım. Bunları tohum gibi ekmek lazım. Çocuklara sen yapamazsın dememek lazım. Çocuklara sen sus dememek lazım. Çocuklara sen küçüksün dememek lazım. Düştüklerinde bebek gibi kaldırmamak lazım. Hata yaptıklarında düzeltmemek lazım. Onlara nasıl yaşanacağını öğretmemek lazım, fakat onların öğrenmesine ve öğrenirken hata yapmalarına izin vermek lazım. Meraklarını cezbetmek ve bu güdüyü beslenmelerine izin vermek lazım. Merak eden minikler araştıran gençlere ve keşfeden yetişkinlere dönüşür. Ağaç yaşken eğilir. Bu sadece eğitimle değil, doğal yönelimleri besleyerek de gerçekleşir. Bilinçlenmedikçe toplumsal olarak gelişemezsin.
“EVRENİN BİR SINIRI OLDUĞUNA DAİR BİR KANIT YOK,
ANCAK GÖREBİLECEĞİMİZ ŞEYLERİN SINIRI VAR.” Andrew Pontzen
