"Ben hayatın ta kendisiyim, hayat ve dirilişim!" Diyordu Tanrı. "Hepiniz bana döneceksiniz."
"Bana inananlar ölse bile aslında onlar canlıdırlar. Kim bana inanır ve benim yoluma giderse hiçbir zaman ölmez!"
"Size bir şey sormak istiyorum. Çocukluğunuz çok uzaklarda mı kalmış gibi geliyor size? Annenizin dizine başınızı koyduğunuz günler çok mu uzak görünüyor?" Diye sordu.
Bu yumuşak üslupta sorulan soruya Bay Lorry de aynı tonda cevap verdi:
"Yirmi yıl kadar önce öyle geliyordu,evet. Ama hayatımın bu noktasında, hayır. Sona biraz daha ,biraz daha yaklaştığım şu günlerde kendimi bir dairenin içinde başlangıca doğru dönüyor gibi hissediyorum. Sanki yolumu kolaylaştırmak için yapıyorum bunu. İnsan sona yaklaştıkça aslında başlangıca doğru gidiyor farkında olmadan. Kalbim şimdi buruk . Genç ve güzel annemle ilgili uyuyan bir sürü anı canlanıyor şimdi içimde. Ne garip şimdi ben ondan daha yaşlıyım! Şu yalan dünyanın benim için bir oyun bahçesi olduğu ve hatalarımın , yaramazlıklarımın göz ardı edildiği zamanların anıları canlanıyor şimdi gözümde hep"