Fırat Özbey
@Rubashov
Alışkanlıklarımız, kaçık efendilerimiz, bizi çağırıyor: Kopuk kişnemeler, daha da ağır sessizlikler. Bize söven işte bu afişler, oysa ne kadar sevmiştik onları. Günlerin rengi, ebedi geceler, siz de mi, siz de mi bizi terkedeceksiniz?
1946'da, henüz bir yeniyetmeyken, düşsel-gerçekçi bir fantastik yolculuk esnasında gökyüzünün bir köşesine imzamı atmıştım. O gün, Nis plajında uzanmış, masmavi bulutsuz gökyüzünü seyrederken, dört bir yana uçarak, en büyük ve en güzel yapıtımı delik deşik eden kuşlardan nefret etmiştim.
Kuşları yok etmeli.
Bir sanatçı yapıtını açıklamak durumunda kaldığında kendini rahatsız hisseder. Eserler kendi adlarına konuşabilmelidirler.
Dünya gülümser ama, bazen de kaş çatar
Bir elinde bal tutar, biriyle zehir katar
