SCY
@Ruhperest
Ruh eşiyle evli bir ışık işçisi 
M. S. 2150 - Bir Makro Felsefe Klasiği
Öğretmen
Lisans üstü
İstanbul
İçel, 25 Ocak 1990
109 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sıradışı bir şiir kitabı
Kitap zihin, kalp, geriye kalan her şey, uyanış şeklinde dört bölüme ayrılmış.
Alışık olmadığımız tarza bir şiir yapısı ve sevdim.
Sevdiğim şey şuydu, yazar yaşadığı travmatik acıları terapideki
Reklam
Kalıpların dışında bir şiir kitabı
"Bu bir yolculuk hikayesi
şiirlerle sağ kalma yolculuğu
21 yıllık kan, ter, gözyaşı içindeki yüreğim
bir sancıma, bir sevme, bir kırılma, bir sağalma
-kitap hakkında"
Kitap sancımak, sevmek, kırılmak ve sağalmak şeklinde dört bölümden oluşuyor.
Alışık olmadığımız tarza bir şiir yapısı ve sevdim.
Sevdiğim şey şuydu, yazar yaşadığı travmatik acıları terapideki notlarını paylaşıyor gibi yazmış bazen.
Bana düşünce olarak kattığı acılarımızı kabullenmemiz ve ona yer açıp yaşadıktan sonra gelen iyileşip büyüme süreci fikir oldu.
Üç şiir kitabı var. (1.kitap süt ve bal, 2.kitap güneş ve onun çiçekleri, 3.kitap bu beden benim evim)
Üç kitabında da hep bölümlere ayırmış. İlk başlarda acıyla olan bağını melankolik bir şekilde aktarıyor. Acıyı yaşarken kendini yitirme, acının içinde kaybolma sonrasında yavaş yavaş kabullenme, iyileşme, uyanış ve büyüme bölümlerine geçiyor. Hoşuma giden kısım şiirde kitabındaki bu bölümlerin dönüşümüydü.
Ayrıca çizimleride kendine ait basit çizgilerden oluşsa da bazı çizimleri çok hoşuma gitti. Bu yönüyle de kitap bana çok sanatsal geldi.
Alışık olmadığınız tarzlara da bir şans verip ondan keyif almayı deneyimlemenizi tavsiye ederim. Keyfine varacağınız okumalar dilerim...
Alışık olmadığımız tarzda bir şiir kitabı
"Keder, fedakârlık, geçmiş, aşk ve tekrar güç kazanmakla ilgili bir şiir kitabı.
Bu eser solmak,dökülmek,kök salmak, uyanmak ve çiçeklenmek olarak beş bölüme ayrıldı.
-kitap hakkında
Bu kitapta aşk, kayıp, travma, sağalma, kadınlık,göç ve dönüşüm gibi pek çok tema üzerinde çalıştı."
Alışık olmadığımız tarza bir şiir yapısı ve sevdim.
Sevdiğim şey şuydu, yazar yaşadığı travmatik acıları terapideki notlarını paylaşıyor gibi yazmış bazen.
Bana düşünce olarak kattığı acılarımızı kabullenmemiz ve ona yer açıp yaşadıktan sonra gelen iyileşip büyüme süreci fikir oldu.
Üç şiir kitabı var. (1.kitap süt ve bal, 2.kitap güneş ve onun çiçekleri, 3.kitap bu beden benim evim)
Üç kitabında da hep bölümlere ayırmış. İlk başlarda acıyla olan bağını melankolik bir şekilde aktarıyor. Acıyı yaşarken kendini yitirme, acının içinde kaybolma sonrasında yavaş yavaş kabullenme, iyileşme, uyanış ve büyüme bölümlerine geçiyor. Hoşuma giden kısım şiirde kitabındaki bu bölümlerin dönüşümüydü.
Ayrıca çizimleride kendine ait basit çizgilerden oluşsa da bazı çizimleri çok hoşuma gitti. Bu yönüyle de kitap bana çok sanatsal geldi.
Alışık olmadığınız tarzlara da bir şans verip ondan keyif almayı deneyimlemenizi tavsiye ederim. Keyfine varacağınız okumalar dilerim...
Toplum hizmeti
Doğan beyin arkadaşı Arif Okurer ile konu kategorilerine ayrılmış gazete küpürleri üzerine sohbetlerini ve fikir paylaşımlarını içeriyor.
Mış gibi yaşamlar kitabı serinin 1.kitabı;
1.kitap "ne?" ile sorunun tespiti ,
2.kitap "niçin?" ile sorunun kaynağının tespiti,
3.kitap "nasıl?" ile bu sorunların çözümü ele alınmış.
2005 yılında yazılmış eski bir kitap, gazete alıntılarının bazıları daha da eski.
2025 ocak ayında Bolu'da otel yangını konusu gündemde ve milli yas ilan edildi. Ama bakıyorum 1996 da İstanbul'da bir otel yangını ve ölen insanlar ile ilgili gazete yazısındaki haberin ne kadar benzer olduğu dikkatimi çekti. Nerdeyse 30 yıl ama ülkemizde değişen hiç mi birşey yok dedirtti. Belki de bir 50 yıl öncesinde de aynıları yaşanıyordu? sorularının cevabını düşündüm. En kötüsü de bundan 50 yıl sonra yaşanmaması için bir şey yapılmayışı, bir adım atılmayışı...
İnsanlar özümüzünden o kadar uzaklaşmasıyla toplumun nasıl yok olduğunu ve Türkiye'nin gerçeklerini gözler önüne seriyor. Bazı gazete küpürlerine çok şaşırdım ve içimi parçaladı.
Bazı umut dolu haberlere de alkış tuttum, helal olsun dedim.
Ne olursa olsun doğrularımızdan vazgeçmememiz gerektiğini rahmetli Doğan bey bir kez daha hatırlattı.
Doğrularından vazgeçmek kendinden vazgeçmek...
Topluma -yaptığı bilinçlendirme- hizmeti için minnettarım.
Bir hint masalı dese de hakikatin kendisi
Kitabın okunması zor değil. Cümleler virgülle ve bağlaçlarla uzatılmış olduğu için beyin bir an önce cümlenin tamamlanmasını istiyor bu yüzden okunması zor gibi algılanıyor olabilir. Kesinlikle ağır
Reklam
Reklam