OKUR HANIM
@Ruhuu_revan
Yürümezsen manzaran değişmez...
Kimsesizlerin de kimsesi vardır...Alıntı
O GECE UYUMADIM. UYUYAMADIM. Allah'a dualar ettim sabaha kadar. Ne istediğimi de ne için dua ettiğimide bilmeden dualar ettim. Ben bilmesem bile O biliyordu çünkü. Neyin eksik olduğunu da neye ihtiyacım olduğunu da O biliyordu. "Hayırlısı," dedim, Allah'ım sen biliyorsun" dedim. İlk kez gerçekten dua ettiğimi hissettim. Bir şey istemek için değil sadece derdimi anlatmak için. Duayı sadece bir şey isteyince yapılacak zannediyoruz ya insanlar. Hayır, dua davet etmek, çağırmak mânâsına gelirdi ve sadece istemek için değil söylemek için, anlatmak için de dua edilirdi. Kimse bilmiyordu. Ama evet bir tek O biliyordu. Hiç kimsenin bilmediklerini, benim bile benimle ilgili bilmediklerimi biliyordu ve her ne olacaksa O verecekti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
hiç kimseAlıntı
Canım kâri, insan bazen bu dünyanın içinde kaybolup gidiyor. Öyle bir kaptırıyor ki kendini ne etrafta olanları görüyor ne sesleri duyuyor ne de hissedebiliyor. Sadece bir rutinin ve alışmışlığın içinde hırpalanıp da duruyor. Yani yaşıyor ama yine de ölen bir şeyler var. İnsan bazen görünmemek istiyor, sessiz sedasız yaşayıp gitmek istiyor. Öyle birden, aniden kimsenin görmediği biri hâline gelmek istiyor. Ama pek mümkün değil bu. Ve biliyorum, görünmemek canını yakıyor insanın. Peki böyleleri yok mu? Her an etrafımızda olan ama bizim görmediğimiz insanlar? Hep yanı başımızda duran ama varlığını bile fark etmediklerimiz? Biz görmüyoruz belki ama onlar yine de var. Görünmez insanlardan bahsediyorum yani. Bu hikaye biraz da onların hikayesi; her an etrafımızda olan ama bizim görmediğimiz "hiç kimselerin" hikayesi.
Baba... Bu sevmek mi? Sevmek buysa eğer, annemin sabrı ne büyük, nasıl dayanıyor senin yokluğuna? Baba... Gitmek mi zor, kalmak mı? Kalan olmaktan usandım artık, gitmekse yok işte benim kitabımda. Baba.. Bir adama âşık oluyorum galiba. Gözleri sen bakan, elleri sen tutan bir adama. Adam diyorum, senden sonra hayatıma giren ilk adam baba.
O, şahitti ilmek ilmek nasıl dokunmuştu bir medeniyet.
Nasıl değişmişti hayatlar.
O, Hz. Peygamber'i çok sever, çok özlerdi.
Çok arardı.
O, en sevgilinin en sevdiğiydi.
Onların sevgisi kördüğüm olmuş bir sevgiydi...
Salât ve selâm Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi vesellem) üzerine olsun.
Allah onlardan razı olsun.
Yüreğimden fışkıran bir "âh mıdır gözlerin
Beni benden koparan" eyvah mıdır gözlerin
Bu gözler o aydınlık, oleyî gözler değil
Yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin
Ses midir, aynalarda çarpan kulaklarıma.
