Rumeysa Bal

Acı Gerçekler...
Yazmak istiyorum, uzun uzun, sayfalarca… Meseleyi sadece şiddete özendiren dizilere, oyunlara yönlendirmek bana kaçış yöntemi gibi geliyor. Bunların karşısında denetimsiz ve ihtiyatsız kalmış ebeveynlerin sorumluluğu da irdelenmeli. Çocuğunun öfkesi, gözyaşları karşısında dirençsiz kalmış ve çocuğunun ağlayışını hiçbir zaman kabullenememiş ebeveyn tutumlarını… Çocuğun ağlaması gerektiğinde ona müsaade etmeyerek “Yeter ki ağlamasın!” yönelimlerini… Anne ve babaların endişelerini, beklentilerini ve değerlendirmelerini her fırsatta dinlerim. Akademik olarak hepsinin saygı duyduğum ve destek olmaya çalıştığım hayâlleri var çocuklarıyla ilgili. Benim konuşmalarım ise; vicdanlı çocuk yetiştirmek, kural ve sınır öğretmek, kontrollü ekran kullanımını benimsetmek üzerine olur genelde. İkna ederim ya da edemem, bilmiyorum. Ama ikna etme konusunda pes etmemem gerektiğini yas tutarak anlamaya devam ediyorum, çok üzgünüm... Yerde gördüğü ekmeği kaldıran, karınca yolunu ezmeden geçen, toprağında filizlenmiş bir çileği sulayan vicdanlı çocukların hasletleri matematik, Türkçe ve fen bilimleri başarıları kadar kıymet görmüyor. Bu çocuklar akademik beklentiler karşısında eziliyor. Bıraksak çiftçi olması gereken çiftçi olsa, itfaiye memuru olması gereken itfaiye memuru, berber olması gereken berber…Her çocuğu doktor, hakim, mühendis yapacak akademik başarı beklentisi insanca yaşamayı, vicdanlı bir birey yetiştirmeyi unutturdu. Kimse, öğretmen ifade etmedikçe yavrusunun vicdanını, ahlâkını sorgulamıyor. Ders çalışması için, daha çok soru çözmesi için, daha fazla tekrar yapması için destek talep eden ebeveynlere seve seve yardım etmek isterken daha çok iyilik yapma, daha çok mutlu etme, daha yardımsever olma konusunda da ödevlendirme yapmamızın talep edilmesini istiyorum bazen.. Yemek
1000Kitap
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öğretmenlere Kıyarlarken…
Yaklaşık bir buçuk sene önce ilkokul öğretmenim, bir arkadaşım aracılığıyla ulaşmıştı bana. Yirmi bir yıl evvel yazdığım bir mektupla karşılaşmış eşyalarının arasında. Mektupta öğretmenimin saçlarına düşen akların derdine düşmüş, ona olan sevgimi çocuk saflığıyla dökmüşüm ortaya. Kızıyla beraber okuyup duygulanmışlar ve mektubumu her zaman görebileceği bir yere koymuş. Sonra, “Ben Rumeysa’ma ulaşacağım.” demiş ve beni bulmuş bambaşka şehirlerde oluşumuza aldırmadan… Ben yıllar yılı dağ olan hasretle, bir mesaj kadar kolay olsa da ona ulaşmayı beceremezken çocukluğumun yazdığı mektup, öğretmenimi telefonuma kadar getirmişti. İçtenlikle hasret gidermiştik o akşam iki telefonun baş ucunda. Hiçbir hâlini unutmadığım gibi, ona masum ve tertemiz yaklaştığım hiçbir ayrıntıyı unutmamış pamuk kadın… Arada yıllar, yollar olsa da onu incitmekten hâlâ çocukluğum kadar korkuyor, ayrı düştüğüm ilk günkü kadar özlüyorum onu. Şükür ki teknolojisi gelişememiş zamanların vicdanı gelişmiş çocuklarıymışız…
1000Kitap

Rumeysa Bal

, bir kitap okudu
Puan vermedi·384 syf.·
15 günde okudu
·
Okunma: 08 Nisan 2026 23:34
·
2026 1. kitabı
Savaş Ş. Barkçin
8.9/10 · 651 okunma

Rumeysa Bal

, bir kitabı okumaya başladı
Salâh Birsel
7.9/10 · 690 okunma