haklı mıdır haksız mıdır
bilemem tüm bu kanunlar
ama zindanda bizler biliriz
kaya gibidir bu duvarlar
ilk insan katlettiği gün kardeşini
keder dolu dünya dönmeye başladı
ve bilirim ki o günden beri
insanın insana koyduğu tüm kanunlar
Tıpkı meşum bir rüzgar gibi
Taneyi savurup samanı tutar.
şunu da bilirim
ve herkesin de bilmesini isterim
insan eliyle yapılan her hapishane
utanç tuğlalarıyla örülmüştür
insanın insana yaptığını
kutsal peygamber görmesin diye
demir parmaklıklarla çevrelenmiştir
Oscar Wilde'ın şiiriyle onu tasvir ettim:
onun buruk cümleleriyle
onu anlatmalı sadece
şimdi yatsın fransada sessizce
ölüler dirilinceye dek mahşerde
lüzumu yok gözyaşı dökmenin
ya da beyhude serzenişlerin
bu adamın sevinci öldürülmüştü
bu yuzden yapayalniz ve yavaş yavaş ölmüştü.
yalnızlık bazıları için huzurluydu kimi zaman. Ama asla mecburiyetken tercih edilmemişti. Bu adeta bir terkedilişti.
kalemi şahane olan yazar Oscar Wilde, öldükten sonra değeri bilinen nacizane bir yazardı.
saçlarım tutuştu önce,sonra gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oldum, külüm havaya savruldu.
savaşta ölen çocuktum,
bu yüzden büyümez ölü çocuklar. aslına bakarsan;
ÇOCUKLAR ÖLMESİNLER ŞEKER DE YİYEBİLSİNLER
(Kız çocuğu şiirinden)