Piyer bazen, savaşta askerlerin, siperde düşman ateşi altında kaldıklarında, yapacak bir şeyleri yoksa, tehlikeye daha kolay dayanabilmek için, kendilerine bir meşguliyet bulmaya çalışmalarıyla ilgili hikâyeyi hatırlardı. Gözüne bütün insanlar, hayattan uzaklaşmaya çalışan bu askerler gibi görünüyordu: Kimi tutkuları, kimi kumar, kimi kanun yazmak, kimi kadınlar, kimi oyuncaklar, kimi atlar, kimi siyaset, kimi av, kimi şarap, kimi devlet işleri aracılığıyla hayattan uzaklaşmaya çalışıyordu. Piyer, "Hiçbir şey değersiz değil, hiçbir şey önemli değil, hepsi eşit; sadece kendini elinden geldiği kadar ondan kurtarmak için!" diye düşünüyordu, "Sadece onu, korkutucu onu görmemek için."