Kırmızı ve yeşil dükkân tabelalarından dökülen o neon ışıklardan, jeneverden ve naneden oluşmuş sisin içinde. Hollanda bir düştür bayım, yaldızlı ve dumanlı bir düş, gündüzleri daha dumanlı, geceleri daha yaldızlı ve bu düş gece gündüz Lohengrin'lerle, yani yüksek gidonlu kara bisikletlerini hülyalı hülyalı süren ve ülkenin dört bir yanında, deniz kıyılarında, kanal boylarında durmadan dönüp duran cenaze kuğularını andıran insanlarla doludur.
Reklam
Ama gelişmek istiyorsak toprağın içine dalmalıyız. Onun için sana diyorum ki: Drenthe toprağının içine dik kendini, filizleneceksin, kaldırımın üstünde solup kuruma.
Şehirlerde de büyüyen bitkiler vardır, diyeceksin bana, olabilir ama sen buğdaysın, senin yerin buğday tarlasıdır...
Ruhuma çöken o anlatılmaz sıkıntı arasında birdenbire karanlıkta doğan bir ışık gibi bir fikir parladı: vazgeçebilen vazgeçsin ama inanabilirsen inanmaya bak. O zaman vazgeçmiş bir insan olarak değil, inanan bir insan olarak doğruldum ve "yalnız o, başkası olamaz" düşüncesinde karar kıldım.