Rüveyda
@Ruveyda_Basaran
"Bana boş boş oturup
duvar izlettiren herkese kırgınım"
-Oğuz Atay
overthinker
İstanbul
Üsküdar / İstanbul, 13 Mayıs
216 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
EFSANEEE…
Harika bir kitaptı ve Tarık Tufan’a olan hayranlığım bir kez daha kanıtlanmış oldu…
Kitap temel olarak iki kısından oluşuyor Halide ve Derviş Ali’nin hikayesi olarak. Biri ta 2. Abdulhamit döneminde yaşıyor diğeri bugünde.
Çok güzel bir romandı okuyun okutturun iki farklı ruhun nasıl birbirine benzediğini okuyoruz.
Halide sana o kadar çok üzüldüm ki anlatamam ve o tüm kırılmışlığına rağmen herkes mutlu olsun diye çabalaman ama hiç konuşamaman, seni duymamaları ve en acısı binbir parçaya kırılmış olsan bile ağlayamayışın…
Kısaca okuyun okutturun
Okuyacak herkese iyi okumalar
Kitaplarla ve sağlıcakla kalın :)
Reklam
Nobel ödülünü sorguladım biraz…
Romanın asıl gücü, bir aşkın nasıl takıntıya dönüştüğünü göstermesinde. Kemal’in Füsun’a duyduğu yoğun duygular, zamanla sağlıklı bir sevgi olmaktan çıkıp saplantıya dönüşüyor. Bu süreçte nesneler, hatıralar ve İstanbul’un atmosferi de işin içine giriyor. Böylece okur, aşkın sadece romantik bir duygu değil, aynı zamanda insanı tüketebilecek bir bağımlılık hâline gelebileceğini görüyor.
Ama şunu da söyleyebilirim ki beni çok tatmin eden bir roman olmadı çünkü sade anlatımı uzun cümleleri bana göre sönüktü.  Evet ortada bir sevgi var ama çok maddesel, biliyorum kitabın konusu bu zaten ama benim kitaba girmemi çok zorlaştırdı.  Ayrıca Kemal’in sürekli saplantılı bir şekilde “bazı şeyleri” (!) düşünmesi sürekli, beni bir yerden sonra yordu hatta bazı sayfaları atlayarak okudum bunu itiraf etmeliyim.
Ağdalı bir üslup beklemiştim açıkçası ama sade kelimelerle bir betimleme yapma çabası gördüm beni tatmin etmedi. Elbette konu olarak güzel bir roman ama üslup olarak benim için sınıfta kaldı zaten Orhan Pamuk’un da kitaplarını İngilizce yazdığını ve sonradan türkçeye çevrilmesi gerçeğini öğrendikten sonra üslubun bu kadar sade kalması beni şaşırtmadı.
Bir de şunu söyleyebilirim ki bence bu aşk değildi sadece haz takıntısı olan bir adamın hayatıydı. Hatta beni en üzen kısım Füsun’nun ölüşünün betimlenme şekliydi…
İyi okumalar
Kitaplarla ve sağlıcakla kalın :)
Agatha'nın en başarılı kitabı olarak nitelendirilen bu roman açıkçası benim en sevdiğim olmadı. Keza zaten en başarılısı en sevilen olmak zorunda değil bence...
Kitapta sadece cinayet çözümlenmeye çalışıyor ve çoğu kitabın aksine Hercul Pairot sonradan dajil oluyor. Kitabı okurken Waow olmuyorsunuz çünkü cinayet belli zengin adam ölümü bu yüzden otomatikmen ben de çook büyük bi merak uyandırmafı çünkü genellikle bu tarz kitapları okurken kişiden çok sebep benim ilgimi çekiyor ama dediğim gibi sebep belli, para.
Ama inkar edemem sonu gerçekten hiç beklemediğim şekilde sonuçlandı ve sanırım kitabın en başarılı olmasının sebebi bu çünkü ( bundan sonrası spoiler içerir ) kitabın başından beri katille iç içesiniz ve en sona geldiğinizde ular evet ya diyorsunuz yani katil aslında hep doğru söylemiş bir kez bile yanlış bir şey dememiştir sadece katilim dememişti.
Kitap hiç sürükIeyici değildi bence yani okuduğum diğer kitaplar arasından en sürükleyici olmayan buydu sonunu hiç merak etmedim ama okunur mu okunur fakat benim favorim hâlâ "Son Evdeki Tehlike" ve bence çoğu açıdan bu kitaptan daha iyiydi
Okuduğuz için teşekkürler,
sağlıcakla ve kitaplarla kalın :)
AIDS hastalığı ile mücadele eden Lucy’nin hastanede kaldığı süreçte annesinin beş günlük gelişinde ne konuştuklarını okuyoruz aslında. Geçmişten pişmanlıkları yüzünden kaçmaya çalışan bir anne ve geçmişe sığınmaya çalışan bir kız. Lucy evli ve iki kız annesi ancak kocasının hastane korkusu yüzünden aylarca tek başına çocuklarından uzakta savaşmak zorunda kalmış bir kadın.
Güzel bir kitaptı ve sanırım seri halindeymiş bu kitap bu da sanırım ilk kitabı serinin. Pultizer ödüllü akıcı kolay okunan bir kitaptı.
Okuyacak herkese iyi okumalar.
Kitaplarla ve sağlıcakla kalın:)
Bir günde okuduğum güzel bir kitaptı ama sosyal medyada şişirildiği kadar yok bence keza 16 yaşındaki bir erkek çocuğunun geneleve gitmesi, Türklerin arap olarak gösterilmeye çalışılması… bunlar içinde olan başlıca beni rahatsız eden şeyledi ancak kitap zaten 50 sayfa ona rağmen iyiydi.
Kitap annesi tarafından terk edilmiş ve babasıyla yaşayan Momo ve mahallenin bakkalı Mösyö İbrahim’in cana yakın dostluğuyla başlayan çok sıcak bir hikaye. Yoğun olduğum bir dönemde boş kalmıyım diye okudum. Eğer okumakta zorlandığınız zamanlardaysanız gözünün kapalı okuyabileceğiniz bir kitap çünkü hem puntosu çok büyük hem de kısa bir kitap ve gayet akıcı.
Okuyacak herkese iyi okumalar.
Kitaplarla ve sağlıcakla kalın:)
Reklam