Nasılsın?
İyi olsak da olmasak da, "İyiyim." diye cevap veriyoruz bu soruya genelde. Çünkü kötü olursak karşımızdakinin bizimle ilgilenmesi gerekir. Ona yük oluruz, zahmet veririz ve kimsenin hayatında daha fazla zahmet istemediğini iyi biliriz.
Sen çocuksun, çocuklar yetişkinleri merak etmemeli. Yetişkinler kocamanlar ve kendi başlarının çaresine bakabilirler. ...
Bazı yetişkinler düdüklüde fasulye pişirmeyi ya da matkap kullanmayı çok iyi öğrenebildikleri halde bir çocuğa nasıl davranacaklarını bilmiyorlar.
"Okumasınlar efendim, benim çocuklarım da okuyup yüksek tahsil görmeyiversinler, kıyamet kopmaz ya! Hem okuyup da ne olacak? Gözleri açılıp, hisleri inceleyip, etrafın çirkinlikleri karşısında adım başı üzülmektense, neme lazımcı birer küçük meslek sahibi olup çoluk çocuklarının ekmeğinden başkasını düşünmeyi bilmesinler daha iyi!"
Sen niçin gelişemiyorsun? Çünkü kendinden beslenemiyorsun: Ruhundan kopmuşsun,.., betona gömülmüş bir tohum gibi. Kökün olmadan gelişemezsin...
Can çekişiyorsun, çünkü her şeyin üzerini örtmüşsün, sorunlarının, geçmişinin. Kim olduğunu bilmiyorsun, dolayısıyla kendinden bir şey inşa edemiyorsun...
İsmini, aslını, travmalarını ... kendinden gizlersen, yaşamına devam edemezsin.