Dunyada yasadigi ani İnstagram'a yuklemeyince o anin gercek oldugundan suphe duyan milyonlarca insan var. Sosyal medya 'an'larin resmi ile dolu. Gulen,eglenen,gezip tozan insanlarin anlari. 'Sanal olan gercektir' slogani ne yazik ki bizi yanilsamanin en buyugune goturuyor. Dunyada yasanmis ve yasanilacak anlardan koparilmis bir anin verdigi haz ne olabilir ki? Tam tersine bu hal bana pek huzunlu geliyor; zamanin kontrolunu,tasarrufunu elinde tutamayacak insanin kendisine bahşedilen tek bir ana sığınmasının hüznü...
Ayasofya Camisi açıldı diye zafer kazanılmış gibi sevinmek niye ya???
Tamam manevi, dini, kültürel, tarihi mirasımız, değerimiz...
Ama çocuklar, kadınlar, yaşlılar, analar, babalar, yeryüzündeki her canlı ya da cansız...
Yaradan'dan emanet değil mi?
Anlatabiliyor muyum bilmiyorum?
Aynı hassasiyeti bekliyoruz!...