İNSAN BİRİKTİRMEK
Hz Ömer (ra) bir gün dostları ile otururken;
“Allah’ın kabul edeceği tek bir dileğiniz olsa ne isterdiniz?” diye sormuştu. Oradakilerden biri:
“Ben şu oda dolusu gümüşüm olsun da onu Allah yakında harcamak isterim.” dedi. Bir başkası:
“Bu oda dolusu mücevherim olsa da Allah yolunda harcasam, isterim.” Herkes dilediğini söyledikten sonra oradakiler:
“Ya Ömer peki sen ne isterdin?” diye sordular: Hz. Ömer (ra):
“Ben de Ebu Ubeyde bin Cerrah, Muaz bin Cebel ve Huzeyfe bin Yeman gibi bir oda dolusu adam isterim ki onları Allah yolunda görevlendireyim.” diyerek herkesi duygulandıran ve düşündüren dileğini dillendirdi…
Hz. Ömer’in (ra) bu mesajı aslında en temel ihtiyacımıza işaret ediyor: İnsan biriktirmek…
Bir insanın kendine yapabileceği en güzel yatırım, insan biriktirmektir…
Hayatımızda biriktirdiğimiz insanlarla cesaret buluruz, kendimizi güvende hissederiz… Yorgunluğumuzu atarız…
İnsan biriktirelim ki, derdimiz hafiflesin, davamız yürüsün, yükümüz paylaşılsın…
En büyük yatırım… En güzel güvence… En akıllı girişim: İnsan biriktirmek…
Bizi zor günde satmayacak, harcamayacak, her koşulda yanımızda duracak, gerektiğinde acı gerçeği yüzümüze karşı söylemekten çekinmeyecek yürekli insanlara ihtiyacımız var…
Evet, bize umut, ufuk, yurt olacak kendileri ile huzur bulacağımız, teselli olacağımız insan lazım…
Zamanın silemeyeceği, yılların eskitemeyeceği, olayların unutturamayacağı yoldaş, sırdaş, kardaş lazım…
Yalnızlığımızı onlarla atacağımız… Başımızı omuzuna yaslayacağımız… Birlikte ağlayabileceğimiz, ıslanabileceğimiz,