Elbet Bir gün buluşacağız
Bu böyle yarım kalmayacak
İkimizin de saçları ak
Öyle durup bakışacağız
Belki bir deniz kenarında
El ele maziyi konuşacağız
Benim içimde yanar ateş var
Sevgilim ne zaman buluşacağız
Belki bir gemi güvertesinde
Sen beni unutmuş
İçin kupkuru
Benim gönlümde hâlâ o arzu
Sevgilim ne zaman kavuşacağız.
Şöyle bir düşününce, bir kadının kocasından kaçıp kurtulmak istemesi ne korkunç bir şey. Hâlbuki onunla tanıştığım ilk günlerde gözlerimiz, bakışlarımız gönlümüzün sesine uymuştu. Gönlümüzün dileği ile hayatımızı birleştirmiştik. Peki ya şimdi?
İnsanoğlu kesilmemiş kavun, karpuz gibiymiş. Kavunun, karpuzun tadını almak için kesmek, bir insanı tanımak için de onunla aynı yastığa baş koymak gerekiyormuş.