Senem
@SNMDCL
instagram.com/1witchdiary_
Umut Ettikçe Varım
Aya âşık, mucize bekleyen profil...
Geleceğe geç kalma korkusu yaşayan...
Ankara
12 Mayıs
383 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
İlk kez 2002'de okuduğum kitabı yeniden okumak istedim.
100 temel eser arasında yer alan Sergüzeşt, romantizmi geride bırakıp realizme geçişte yazılan ilk kitap olarak kabul ediliyor.
Tanzimat Döneminde oldukça yaygın olan kölelik ve sınıf ayrımcılığını eleştiren bir kitap.
Bir konağın paşazadesi Celal ile Kafkaslardan aile yuvasından koparılıp köle olarak satılan zavallı Dilber'in aşk hikayesini okudum.
Kitaptaki betimlemeler öyle etkileyici ki... Upuzun cümleleri okurken bile sıkılmıyorsunuz. Keşke kitabın sonu başka türlü bitseydi ya da kitap hiç bitmeseydi de hikaye devam etseydi, sonunda mutlu bir son olsaydı.
Reklam
Kitabın yazarı tarafından imzalanmıs ve hediye edilen BOZOK EKSPRESİ'Nİ büyük bir keyifle okudum. Beklentimin üzerinde bir kitap oldu.
KPSS ile atanma umudunu yitiren Gökay biraz da aile baskısıyla Tarih bölümü olan tarih üzerine Yozgat'ta ( ilgisini çekmeyen memleketi) yüksek lisans başvuru yapar. İşlemlerin yapmak için beklerken koca bir çınar ağacının altında uyuyup kalır. Gözünü açtığında ise kendini harbin ortasında bulur. İnanası gelmez. Ama yaşamaya başlayınca durumu kabullenir ve cepheye katılan Mehmetçiklerden biri olur. Kitaplardan okuduğu olayları birebir yaşaması, açlığı, imkansızlığı, dostluğu, en çok vatan uğruna yapılan fedakarlıkları görmesi ve bütün bunları anlatışı oldukça etkili yazarın. Özellikle çatışma anlarını yüreğimi tutarak okudum. Hele ki Gökay'ın cephede Mustafa Kemal ATATÜRK'ü gördüğü zamanki heyecanı resmen bire bir yaşadım.
Gökay'ın gördüğü rüyadan uyanışını ve gerçek hayata nasıl geri dönüş yaptığını merak ediyorsaniz lütfen siz de mutlaka okuyun.
Cengiz Aytmatov... Sana olan hayranlığımı nasıl anlatsam?
Erken Gelen Turnalar* Sultanmurat
II. Dünya Savaşı sıraları... Savaşın zorluğu, kuraklık, toplumsal kurallar ve baskılar, aile geçindirme... Köydeki yetişkinler savaşa katılınca işler köydeki büyük, akıllı ve çevik çocuklara kalır. Babası savaşta olan Sultanmurat, hem evin hem de bulunduğu köyün yükümlülüğünü sırtına alan çocuk gençlerden biri. İyi bir at bakıcısı ve iyi bir binici... Çocuk topluluğunun başkanı, yöneticisi... Ve aynı zamanda ailesinin reisi. Ve bir de Mirza Gül var. Uzaktan uzağa sevip aşkını ilan etmek için kırk takla atan Sultanmurat... Neyse ki Mirzagül de ona aşık.
Okuduğunuzda kitaptaki hikayeden başka betimlemelerin duruluğu da sizi etkileyecektir muhakkak. Her bir kahraman öyle güzel işlenmiş ki kafa karışıklığına izin yok bu kitapta. Cengiz Aytmatov'un çoğu kitabında aşk ve savaş birlikte işlenmiş. Bu da onu daha çok gizemli kılıyor. Mesleğinden ötürü sanırım kalemi çok güçlü. Keşke yasasiydi da Aytmatov ile sohbet etme, onun anılarını dinleme şansım olsaydi.
Bu arada Erken Gelen Turnalar baharın erken geleceğine ve berekete isaretmiş.
Bir tramvay hattı: Fatih - Harbiye...
Doğu ve Batı'nın çatışması...
Batılılaşma sürecine ayak uydurmaya çalışan, heveslenen, kendi hayatından sıkılan Neriman...
Yıllardır Neriman'dan başkasını gözü görmeyen, aklı başında, mütevazı bir adam Şinasi...
Davetlerin ve partilerin adamı, gösteriş meraklısı, tek derdi anı yaşamak olan ve aynı zamanda Neriman'ın kalbini ve aklını çelen Macit...
Neriman'ın babası Faiz Bey
Ve dadısı Gülter...
Neriman'ın yaşadığı hayattan sıkılıp davranışlarını, tavırlarını, ortamını, giyinisini değiştirmesiyle başlıyor serüven...Macit'e kapılıp gitmesi ve olmazsa olmazı söylenen yalanlar ...
Şinasi ise Neriman'a öyle sadık öyle bağlı ki Neriman'ın yaptığı yanlışlardan dönmesini sabırsızlıkla bekliyor...
Faiz Bey aslında herşeyin farkında, kızının değişimini onaylamıyor ama onu kırmamak için elinden geleni yapıyor.
Gülter ... Ortam yumuşatıcı, Neriman'ın dayanağı, evin emektarı.
Aslında kitabı okuduğunuzda günümüze benzetebilirsiniz. Hele ki Z kuşağı denilen genç arkadaşlar ciddi olarak Batılılaşma sürecini en acı şekilde gözler önüne seriyor. Bilinçsizlik, sorumluluk duygusunun olmaması, gösteriş meraklısı tavırlar ve daha nicesi... İnsan bu gençlik nereye gidiyor diye sormadan edemiyor.
Taaa ortaokul yıllarında okuduğum bu kitabı yeniden okumak iyi geldi. Peyami Safa psikolojik tahlillerde ne kadar iyi olduğunu eserlerinde muhteşem sergiliyor. Etkilenmemek mümkün değil.
Çocukluğumdan kitapliğımda yer alan ama hiç kapağını acmadiğım bir kitaptı Ayın Uysal Işığı. Çok geç kalmışım, çoook.
Kitabın içinde her biri hayatın ayrı bir yönünü işleyen hikayelerle dolu. Malesef ki hiçbiri mutlu sonla bitmiyor. Toplumun/ insanların önyargısı, acımasızlığı, el-alem dediğimiz kitlenin hayatımıza etkisi, ilgisiz anne babalar, mutsuz çocuklar, aldatılmalar, kişinin kendisiyle olan çatışmaları, sevgisizlik, şiddet... Günümüzde bunları örneği öyle çok ki, hâlâ nasıl hayatta kalabiliyoruz; şaşırıyorum. Özetle
AHH, BU ŞARKILARIN GÖZÜ KÖR OLSUN...!
Reklam