Ben ne okudum böyle!!!
Vahşet, c*nayet, tac*z, t*cavüz, hırsızlık, kıskançlık, işkence...
Kitabın ilk bölümünü okurken baskıcı yönetime karşı direnen çetenin lideri olan 15 yaşındaki Alex' ten nefret ettim. Bazı sahneleri okurken dişlerimi sıktım, küfrettim. Ama kitabı bitirince anladım ki baştan sona kadar hiç sevgi yoktu, adalet yoktu, dostluk yoktu. Zavallı Alex... Ne ailesi tarafından kabul gördü ne de diğer insanlar tarafından...Arkadaşları tarafından aldatıldı, kanun tarafından ezildi, anne babası tarafından dışlandı. Bütün bunlar onu hep daha kötü olma yoluna itti. Ta ki bir gün kedilerin annesi olan bir kadını öldürüp hapse düşene kadar... Hapishanedeki kötüleri iyileştirme adına yapılan deney ilk kez Alex üzerinde uygulandı. Acımasız ama işe yarayan bir deneydi. Alex 2 yıldan fazla bir süre sonra hapisten cikti.Alex artık ne zaman kötülük yapmak istese vücudu tepkiler veriyor ve Alex vazgeciyordu. Ama hükümet karşıtı olan bazı gruplar Alex'in bu durumunu kullanmaya çalıştı. Ama başarılı olamadı.
Kitabın sonuna geldiğinizde ise bambaska bir Alexle hikayeyi bitiriyorsunuz. Düşünmeyi öğrenmiş, aklı başında hareket etmek isteyen ve hayal kuran Alex, size kendini affettirmeyi başarıyor.
Kitapta oldukça fazla argo kelime var. Başlarda okurken rahatsız edici olsa da, kitabi okudukça siz de kufretmeye başlıyorsunuz. Yani bu kitap argosuz olmazmış bence.
Ve bunun gibi b⁰k püsür şeyler :)