Günde.4 saatlik işe gidiş dönüş yolculuğumda bana eşlik eden Zehr-i Zakkum Nedir bu kadınların çilesi? Evvelden beri hep ataerkil toplumun en çok ezileni olmuş. Âdetlerin altında, aile yaşantısında kaç kadının yüzü gülmüş. El için değerli olmuş da evin içindekiler için paçavra olmuş, köle olmuş, dövülmüş, dışlanmış. Kitabı okurken babaannemle halamın anneme çektirdikleri geldi gözümün önüne. Yıllar geçti üstünden ama ne annem ne de bizler asla unutmadık. Bir de erken yaşta evlendirdigi için dedeme ahı çok annemin. Çocuk yaşta evlendirip kadınlık beklemekten daha vahşice ne olabilir diye düşünüyorum da bir tanım bulamıyorum. İnsanın çocuğundan vazgeçmesi değil mi bu?
Emine, kızları Aysel ve Zühre'nin zorlu hikayesini okurken güneş gozlugumum ardına sakladım gözyaşlarımı. Bazı yerleri okurken kitabı kapattım, yüreğim sıkıştı. Okurken yaşadım resmen her satırı. Ah dedim kör olasıca erkekler, elleriniz ayaklarınız kafanız kırılsın, cehenneme bile kabul etmesin sizi Rabbim dedim. Kimse yaşattığını yaşamadan ölmez derler ya... Amin diyorum Rabbim kimsenin ahını kimsede bırakma.