Hayat biraz yorucu bugünlerde,herşey biraz daha ağır geliyor bizlere. Sürekli bir koşuşturmaca o üzülmesin,bu kırılmasın, şu yanlış anlamasın diye diye kendimizi hırpalayıp duruyoruz. Oysa insan bir an durup düşününce en çok kendisini sevmesi gerektiğini anlıyor. Biricik kendimizi korumalı ve kollamalıyız. Bunları bana bir kez daha hatırlatan sıcacık bir kitap okudum. Adeta bir sohbet edasıyla yaşamın içinden reçeteler sunuluyor . Düşünceleri toplayan sakinleştiren bir havası var kitabın.Öyle ki kitabın ismi bile öğüt niteliğinde. Çok sakin çok akıcı bir dille çabucak bitirecek ve dönüp okuduklarınızı düşüneceksiniz. Hak verip uygulamak ise size kalmış. 
Kendine İyi Davran Güzel İnsan 
Beyhan Budak
Kendine İyi Davran Güzel İnsan Beyhan Budak
İnsan özgür doğar,oysa her yerde zincire vurulmuştur.
....dilsiz ve bitkindi benim kahkaham, ağlamak özlemini taşıyordu.
Ülkeme, sarayıma hoş geldin!
Ben seni yirmi yıldır bekliyorum; aylı gecelerde seslendim sana;sen üzgün olduğun zamanlar ben ağladım burada,ve sen uykulara dalınca ben tatlı uykular üfledim uykularına.
Ama nihayetinde sabırlı olmak, zamanı zamana bırakmak gerekir, şunu kesin bir şekilde öğrenmiş olmamız gerekir ki, yazgı bir yere varmadan önce dönüp dolaşır.
