Sd
@S__D
342 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Düşerken
Düşerken bile yanında biri olsun istiyor insan. Yıllarca anlaşılamamanın, anlatmaktan vazgeçmenin, yalnızlığı benimseyip ve sonunda diğer insanlar tarafından sorgusuz sualsiz “tuhaf” etiketi yemenin hikayesi aslında bu. Ancak “tuhaf” olanların, konuşmadan bile hal diliyle birbirini anlayanların hikayesi. Bu koca dünyada kendi gibi birini bulunca tutunup birlikte düşmeyi göze alanların hikayesi.
Reklam
Kaybolan
Kitabın adı dahi içine çekiyor insanı. Okurken elimden bırakmak istemediğim, karakterlerin hayatını kendi içlerinde yaptıkları muhasebeyi düşünmekten kendimi alamadığım ve unutamayacağım bir kitap oldu. Cümlelerin altını çizerek ve çizdiğim her cümleyi tekrar tekrar okuyarak bitirdim kitabı.
Kitapta her karakterin kendi dünyasında, kendi geçmişinde kaybolup kaybolduğu yerden hayata tutunup çizdiği yol anlatılıyor.
Hayat da zaten bir olayda, bir cümlede, bir resimde kaybolup kaybolduğun yerden yenilenip yola devam etmek değil midir?
Yaşamın zenginliğine dair ilk izlenimlerini edinmişti, ilk kez insanın doğasını, düşman göründüklerinde bile birbirlerine ihtiyaçları olduğunu anlıyor, insanlar tarafından sevilmenin güzelliğini fark ediyordu.
…, fakat bu denli sevilmenin çok huzur verici olduğunu ve bu sevgi sayesinde şimdiden evrenin büyük sırrına bağlandığını hissetti.
Duyduğu derin korkunun içinde yavaş yavaş bir şeyler boy vermeye başladı, buna mutluluk denemezdi henüz, ama yaşamın çeşitliliği karşısında şaşkınlık duyuyordu.
Reklam