Yakut Kral'dan ruhu çalınmış bir akşam üzeri.
Onu görsen dersin, yoktur hissizliğinin bir benzeri.
Çünkü o babasının kurşun askeri.
Nefesi de zehir saçan gözleri gibi zemheri.
Herkes bir şeyler söylemek istedi. "Gitme," demek istedi biri; "Kal," demek istedi. Biri, "Hayır," demek istedi. Ben, "Yapma," demek istedim sana. Yüzüne bakıp, "Beni bir çift gözün içinde kaybetme," demek istedim.
Sen yaptın, ben izledim. Sen gittin, ben kaldım. Beni bu dört duvar arasında yalnız bıraktın. Sana kalamadım diye ben de kendimden geriye bir şey bırakmadım.