Can Karakuş

İnsanoğlu
Âdem'le Havva'dan geldiğim doğru; Vuruldum bir kere elma dalına Hâlâ aklımda o Tufan yağmuru; Şükür çıktığıma Nuh'un salına. Ölmek varsa günün birinde gayri, Göz nuru, el emeği, alın teri Yaşadığım iyi kötü günleri Değişmem hiçbir cennet masalına.
Sayfa 176·Kitabı okudu
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Desem ki...
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârlarn en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını, Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin cümlesini. Desem ki sen benim için, Hava kadar lâzim, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin! Desem ki... İnan bana sevgilim inan, Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Burak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi farkedemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
Sayfa 170·Kitabı okudu
Şiir
Ne var ki şu geçen yosmanın kırıtmasında Gencin ihtirası yaşlının hatırasıdır.
Sayfa 140·Kitabı okudu
Şiir
BENİMSİN!
Gün yeni doğanındır Kül sönmüş ocakların. Kılıç kahramanındır, Köpek de sokakların. Gündüz kelebeklerin. Gece yıldızlarındır. Ölüler böceklerin, Azap da günahkarındır. Sen de benimsin benim. Ne olursan ol, kadın; şeytan,canavar, baykuş. Yok kurtuluş elimden,elimden yok kurtuluş!
Sayfa 51·Kitabı okudu
Şiir
En acı ve kırıcı olan şey, bu hayatın acılara karşılık olarak mükâfatla sona ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil, ölümle son bulacak olması. 
Sayfa 63·Kitabı okudu