Şule
@Sadecepiglet
İche iche oldum nietzsche
İyilik adına..
Bize şimşeklerini yolladığı ve bizi ıslattığı zaman doğayı
ahlaksızlıkla suçlamıyoruz; o zaman neden zarar veren insanlara ahlaksız diyoruz? Çünkü ilk
durumda, gereklilik, ikinci durumda istemin özgür seçimi olduğunu kabul ediyoruz. Ama bu farklılık
düşüncesi hatalıdır. Dahası, istenilerek verilen zarar da her durumda ahlak dışı olarak
adlandırılamaz: örneğin hiç düşünmeden bir sineği öldürürüz, çünkü sesi bizi rahatsız etmiştir.
Kendimizi ve toplumu korumak için, bir suçluyu isteyerek cezalandırıp ona zarar verebiliriz. İlk
durumda, birey, kendisini korumak veya rahatını sağlamak için isteyerek zarar vermektedir. İkinci
durumda zarar veren devlettir. Tüm ahlak kuralları, meşru savunma için isteyerek zarar vermenin
yolunu açarlar, yani yaşamı sürdürme söz konusu olduğunda. Ama bu iki bakış açısı, insanların
birbirlerine karşı yaptıkları tüm kötülükleri açıklamaya yeterli. İnsan ya hoşnut kalmak veya
hoşnutsuzluktan uzaklaşmak ister. Bu, bir anlamda yaşamı sürdürebilme çabasıdır. Socrates ve Platon
haklıydılar: insan ne yaparsa yapsın, iyilik için yapar, yani, zeka seviyesine us yürütme ölçüsüne
göre, ona iyi (yararlı) göründüğü biçimde.
Sahte mal lazım bu dünyaya, cilalı mal lazım, her yerde !! Her şeyde !!!
Şule
@Sadecepiglet
·— Çivisi çıkmış diyorsunuz yani bu dünyanın?
— Sadist diyorum, gerici diyorum, üstüne düzenbaz, bir de kuş beyinli diyorum... oldum olası
sahteye meyilli, tabiatında var... ölüyor bitiyor sahteye!... etiketleri değiştir, partileri değiştir,
enlemleri değiştir, fark etmez, netice aynı!... sahte mal lazım bu dünyaya, cilalı mal lazım, her yerde,
her şeyde!... misal şu aralar Van Gogh malı götürüyor, niye, millet iyi para getiriyor deyip abanıyor
da ondan, hazır “piyasalar” da tıkırında! nerede lan peki o şans yazarlarda! yaşlandıkça kıymete mi
biniyor kitaplar!... ama ne anlattım ben size, sinema çıktı, aynı bu yazarlar kıllarını bile
kıpırdatmadılar... mülayim adam havalarında, görmemiş, duymamış gibi yaptılar... hani davet olur,
masada genç bir kızcağız, zart diye osurur birden, aynı hikâye... ama yetmedi bunlara oralı olmamak,
istiflerini bile bozmayıp döktürmeye devam ettiler üstüne, hem de ne döktürdüler be!... iyice
incelttiler o “ince üsluplarını”... ahenk kattılar “ahenklerine”... “inci gibi dizdiler” dizelerini...
Cizvitlerden kalma o meşhur kadim tarif... içine de bir tutam Anatole France , bir gıdım Voltaire ,
azıcık René , azıcık da Bourget , oh mis... ama dur, asıl ne kattılar asıl, şöyle kol gibi, bol kepçe
ibnelik... kilo kilo dolap entrika... eh “sapına-kadar- Gideci ”, “sapına-kadar- Freudcu ”, “sapınakadar-ispitçi” nasıl olacaksın başka!... ama tabii evvela “cilalı” olacaksın!... cilasız olur mu be?... en
yenilikçi sen olacaksın ama geleneklere uyacaksın!... en “angaje” sen olacaksın! akacak böyle
paçalarından!... taşaklarına kadar dolacak! üç, dört, beş, altı Partiye birden göz kırpacaksın, bir ona
bir buna, maymun edecek’sin milleti!... ama “cila”dan vazgeçmek yok, Saint- Sulpice’in haşmetli
Tanrısından vazgeçmek yok!... asla!... sadakat! “formül”
:) “celine“ der susarım….
......yüz seneye oldu bil ! anca dank eder kafalarına... çoktan etti benim, çoktan!... ne geçti peki
elime, vurdular damgayı “katilmişim” Fransız diline tecavüz eden serserinin tekiymişim, ibne bile
olamadık be, serseriymişiz anca, 1932’den beri hüküm giymeyi bile becerememişiz toplum düzenine
muhalefetten!... gidin sorun istediğiniz kitapçıya, dükkanlarında, ne dükkanı be ne dükkanı,
depolarında bile bir tanecik Yolculuk nüshası tutmamaya yemin etmişler! kapıya kilit vurmayı
yeğliyor adamlar! eh biz de boş durmadık tabii 1932’den bu yana, layıkıyla vurduk dibe,
tecavüzcülüğümüz kesmedi, üstüne bir de hain olduk, kesmedi soykırımcı olduk, kesmedi öcü olduk... :)
adını bile anmayacaksın benim gibisinin!... ha ama soyup soğana çevirmek serbest tabii! eline sağlık
soyanın! dımdızlak bırakacaksın bunun gibisini ortada! ismi var cismi yok, daha hala vızıldanıp
duruyor!... ciğeri beş para etmez herif yaşıyor mu ki lan şu dünyada! var oldu mu ki lan hiç!...
öldürdüler Denoel’i
(1945 yılında vurularak öldürülen, kendi adını taşıyan Dfinoel yayınevinin kurucusu Robert Denoel , başta
Celine olmak üzere, sonradan değer kazanacak birçok yazarın eserlerini yayımlamıştır.)
, Invalides avlusunda, fazla kitap
bastı diye öldürdüler... eh ne oldu, ben de öldüm, onunla birlikte ben de öldüm!... prensipte bildiğin
öldüm!... tabii sonra miras kaldım heriflere!... göz göre göre soyup soğana çevirdiler!... şaşacak bir
şey yok! kolunu sallasan bunlara çarpar, katil bunlar, kasıla kasıla dolanacaklar tabii etrafta... gördüm de konuşuyorum, gözümle gördüm... tuhaf işler bunlar! hırsız olsalar caka satamazlar böyle... yüzüne
bakamaz milletin hırsız dediğin, utanır... cinayet başkadır ama işte, benzemez hırsızlığa, çalımından
geçemezsin katilin... kıl payı kaçırdılar ya beni ellerinden, içlerine
Bu hayata yabancı olmak mümkün mü? Eğer ödevim yabancı olmak ise?
Hayat, tadını çıkaracağımız bir armağan değil, canla başla çalışarak yerine getirmemiz gereken bir ödev..
