~Şimdi de ben seni koltuğa oturtuyorum ve burada ve bana ait olmanın verdiği mutluluğu kelimelerle, gözlerle, ellerle ve bu zavallı kalple nasıl saracağımı bilmiyorum. Ve bununla beraber ben sırf sana değil, daha çok benim, bana senin sayende hediye edilmiş kendi varlığıma aşığım.~
Bir darbe, çünkü zamanımı çalacak benden ve ben bütün zamanımı ve bütün zamanımın bin katını ve mümkünse dünyadaki bütün zamanı senin için ayırmak istiyorum, seni düşünmek için, sende nefes almak için.