Barış Osman Güldemir
@Saizouji
Basım yılına göre gerçekten ileri bir vizyona sahip yazar G.Wells'in ölümsüz eseri Zaman Makinesi...
Gizemli aynı zamanda korkutucu bir gelecek gözlerimizin önünde canlanırken bir yandan da duruma adapte olmaya çalışan, kurtuluş mücadelesindeki kahramanımızın yolculuğuna tanık oluyoruz. Anlatıcının etkisiyle mekandaki kendince önemli kimselerle aynı masada oturup Zaman Yolcusu'nun hikayesine şahitlik ediyoruz. Her yönden neden önemli olduğu fazlasıyla anlaşılan kendisinden sonraki birçok yapıma ilham kaynağı olmuş kaliteli bir eserdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın genel tarzından da hareketle tek bir uyarı geçmek istiyorum. Bu kitabı kesinlikle ruh haliniz dengedeyken okumaya çalışınız. Eğer ki moral bozukluğu/depresyon veyahut daha da ileri giden bir içinize kapanma durumunda iseniz birazdan yazacağım spoiler neticesinde kitabı okumayı bir süre ertelemeniz sizin için daha iyi olacaktır.
****Spoiler****
Yazarın ısrarlı olarak seçtiği farklı buhranlara sahip, duygusal açıdan aç karakterler, kendi hikâyelerinin sonunda mutlaka ya ölüm veyahut intihar ile karşılaşıyorlar. 5 hikâyenin ikisinde sevdikleri/ulaşmaya çalıştığı kişiler tarafından öldürülen karakterler varken diğer üçünde sevdikleri tarafından dışlanmış yada onlara herhangi bir şekilde ulaşma ihtimalleri kalmamış olarak kendi hayatlarına son veren karakterler yer almakta. Benim açımdan her hikâye ayrı olarak değerlendirilip etkileyiciliğini sürdüren yapıtlardı. Ancak bütüne baktığımda gördüğüm bu ortak tema ve benzer anlatım ögeleri hassas ruhlarda ters tepebilir. Yazarın bu mizacını kabul edip okuyan herkese söylenecek son bir söz var.
"Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir."
İnsanlık kendinden ne kadar sürede vazgeçebilir? Tüm gelişmeleri, birikimleri arkada bırakıp vahşi bir yaşam tarzı tekrar benimsenebilir mi? Aslında çok bilgili olmana rağmen işe yaramaz biri gibi gözükmeye nasıl katlanılır?
London, bu eserinde yakın zamanda hepimizin hayatına büyük bir iz bırakan salgının daha ciddi olsaydı ne kadar büyük sonuçlar doğurabileceğini göstermiş olmuş. Başta önemsenmeyen hatta gizli tutulan bir hastalığın kitleler halinde yayılıp hayatın içine girmesi, insanların hayatta kalmak için girdiği çaba gerçekçi bir şekilde gözler önüne serilmiş.
Hayatın yeni baştan başlayacak seviyede yeni bir uygarlığın ilk adımlarının atılması, etik ve ahlaki tüm normların baştan yazılması da takıntılı olduğumuz bazı kavramların içinin çok kolay boşalabileceğini yada dolabileceğini kanıtlar niteliktedir.
Çıkar gözetimine dayalı bir memuriyet sistemini komedi ögeleri ile işleyen yazar bunun sahnelenmesini gözeterek tiyatro şeklinde kaleme almış. Gerçekten de herkesin kendi kişisel küçük uyanıklıklarının arkasına nasıl da güvenle saklandıklarını okudukça benzetmeler yapmadan duramadım. Eğer yakın zamanda tekrar canlandırılırsa mutlaka sahnede izlenmesi gerektiğini düşünüyorum.
