Ruhun mevsimleri böyledir işte. Bir zaman üşümenin ne olduğunu, başka bir zaman ise sıcaklığın serinliğe geçişini hissedersin. Sonbaharda bekletirsin bahar için azık diye bildiklerini. Mevsimler her yıl nasıl deveran ederse, insanlar için de zaman öyle deveran eder, ta ki mevsimler yerini sonsuzluğa bırakana kadar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan düşünen ve düşündüğünü uygularken sonucu merak eden bir varlık olduğuna göre, dış dünyadan önce kendi mevsiminden de haberdar olmalı. Düşünen ve hisseden insan, beklediği ve öğrenmek istediği sonuçların doğru çıkmasıyla mutlu, doğru çıkmaması ile de mutsuz olur. Doğru sonucun çıkması için doğru yolun seçilmesi, doğru metotların kullanılması, tahminlerin yerine çabanın kavileşmesi ve en nihayetinde aklın tek başına karar vermesinin yanıltıcı olabileceği gerçeğini unutmadan. Zira vicdan, karar vermede en hassas ve çelişkisiz idrak noktasıdır. Tüm veriler, elde edilmek istenen doğru kapıya odaklanırken vicdanın geride bırakılması insanı zalim yapar!
Akla göre akılsızlık ne ise, aşkın gözünde akıl da öyledir. Akıl insanları uçsuz bir denizin kenarına kadar götürüyor. Eğer insanda aşk denizine açılacak güç bulunmazsa, aklın onu bıraktığı kıyılarda çarpan fırtına ile helâk olacaktır. Hayat dediğimiz, işte bu kıyıların fırtınasıdır.
Yoldan geçerken dönüyorum kendime pürdikkat
Ve soruyorum "iyi misin?" unutuyorum çünkü
Aklın gördüğü provadır, ruhlar göçmez
Bilmiyorum biliyor musun?..