Unutulan Düne Son Veda
Sevdim seni,
olur ya,
insan bazen memleketini sever gibi sever birini.
Sonra ayrılık düştü payıma,
sessiz,
kimseye çarpmadan.
Bu akşam
son kez geldim pencerene,
ellerim cebimde,
yüreğim açıkta.
Işığın yanıyordu,
ama ben içeri girmedim.
Bir daha kendimi göstermeyeceğim,
bil.
İstesen de göremeyeceksin beni artık,
çünkü insan
kendini en çok giderken saklar.
Unutulan dün
arkamdan kapıyı çekti.
Bugün susuyorum.
Yarın
belki hatırlamazsın bile.