“Bana göre henüz gece olmadı, senin yüzünü gördüğüm zamanlar gündüz benim için... hem benim dünyam senin olduğun yerdir. Sen şu an buradasın, benim dünyam da burası... böyle olunca da ne ben yalnızım ne de burası ıssız bi yer...”
Hayata umutla sarılmanın, mücadelenin ve yasaların çürümüşlüğünün gerçek olaylardan esinlenerek yansıtılmış, adaletsizliğe karşı bir duruş olmuştur Sefiller... Victor Hugo bu eseri sürgün yıllarında yazmıştır. 21. Yüzyılda okunduğunda “ne olmuş ki hapse girip çıkmışsa? Neden bu kadar büyük olay?” Diyebiliriz ancak o dönem dışlanmak için en büyük sebeptir forsa mahkumu olmak... bir kez mahkum olduysan yaptığın İyiliklerin toplum önünde bir değeri yoktur. Ben Süleyman Doğru’nun kısaltılmış çevirisini okudum. Orijinal halini okumak isterdim çünkü bazı alıntıları görüyorum, o kadar güzel sözler var ki... artık başka kitaplara..