Samiq

youtu.be/iXt63CC0mSM?si=... 05.05.-Yeni yaşıma bu mahmını hədiyyə edirəm.Çünki bu mahnıda nəğmənin sözləri yoxdur,sözlər keçən ömürdəki günlərin qafiyəsidir.💫
Samiq
Doğum gününüz mübarək. Ömür nəğmənizin yeni fəsli, gözəl günlərin qafiyəsi ilə yazılsın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutluluk, insanın sevdiği kişiye yakın olmasıdır yalnızca.
Edebiyat
Samiq
Yalnızca o değildir…
Hökumət tərəfindən paylaşılan bu "Epstein faylları" və orada əks olunan dəhşətli faktlar sadəcə bir cinayət siyahısı deyil, bəşəriyyətin mənəvi iflasının rəsmi sənədidir. Bu düşüncələri həzm etmək, bir insan olaraq mənə çox ağır gəlir. Yaradılışının əsl qayəsi və ali məqsədi Allaha ibadət, xeyirxahlıq və ədalət olan insanın, necə olub da öz mahiyyətindən bu qədər uzaqlaşdığını anlamaq mümkün deyil. Şeytanı belə heyrətdə qoyacaq, onun təxəyyülünü üstələyəcək qədər azğın əməllərə imza atan bu "insanlar", əslində ən böyük xəyanəti öz yaradılış fitrətlərinə ediblər. Mətndə adı keçən o məşhur simalar, "nümunəvi" fiqurlar və güc sahibləri göstərir ki, maddi imkan və şöhrət mənəviyyatla birləşməyəndə, insan yer üzünün ən təhlükəli varlığına çevrilir. Körpə uşaqlara, məsum canlara uzanan o əllər və o soyuqqanlı "yazışmalar" sübut edir ki, qəlb korlaşanda insan "əs fələ-safilin"ə (aşağıların aşağısına) yuvarlanır. Bu mənzərə qarşısında insan sadəcə bir sual verə bilir: İnsanoğlu nə vaxt bu qədər "qansız" və gözü dönmüş oldu? Allaha yönəlməli olan ruh, necə oldu ki, bu qədər qaranlığa təslim oldu? Bu azğınlığı anlamaq çətin, qəbul etmək isə qeyri-mümkündür.
1000Kitap
Nadya isimli okura yanıt verildi
Samiq
Amma ən qorxulusu odur ki, bu hələ buz dağının görünən hissəsidir. Kim bilir qaranlıqda daha nələr gizlədilir... Belə dəhşətləri gördükcə insan anlayır ki, mənəviyyat və inanc olmasa, bəşəriyyət hara sürüklənir.
Bir zəng…
Bəzən bir telefon zəngi kilometrlərlə uzaqdan gəlsə də, insanın ruhuna toxunur. Dünən bir "ata" ilə danışdım... Səsindəki o çarəsizliyin ağırlığı hələ də qulağımdadır. Bir tərəfdə yatağa məhkum övladının xəstəliyi, digər tərəfdə maddi ehtiyaclar qarşısında əzilən, amma ləyaqətini qorumağa çalışan bir insanın mübarizəsi. Evinin qazı kəsilsə də, ümidi sönməsin deyə çırpınan bir atanın səsindəki o yorulmuşluq hissini iliklərimə qədər hiss etdim. Həqiqət budur ki, bəzən sahib olduqlarımızın qədrini bilmirik. Halbuki aldığımız hər nəfəs bir şükür səbəbidir. Bəlkə də cəmi bir addım yanımızda belə ağır yüklər altında əzilmədən, səssizcə mübarizə aparan əsl qəhrəmanlar var. Söhbəti bitirəndə sanki ruhum Ramiz Rövşən -in bu misralarına sığındı: "Bir az yağışdan kəs, bir az buluddan, Qoy bu köhnə evin damı dammasın. Bir az sevincdən kəs, bir az ümiddən, Qarışdır dərdimə, — havalanmasın."
Nadya isimli okura yanıt verildi
Samiq
Dünyanın məzlum qanı ilə boyandığı bu vaxtda, insan səcdədə belə susqunlaşır. Körpələr başını soyuq betonun üstünə qorxu ilə qoyarkən, sahib olduğumuz bu rahatlıq insanın vicdanını sızladır. Əvəzsiz verilən bu qədər neymət…