Lambamı dünyanın tavanına asmıştım işte
En bi tavanına.
Mor ötesi ışıklı bir lamba.
Kendimdeki işaretleri görebildim böylece.
Böylece evde deli beslemeyin uyarılarına aldırmadan
Ve hiç korkmadan bir deli beslemekten
Çamaşırların kurumasını bekledim, yemeğin pişmesini
Bebeğin doğmasını
Küfrün sokaklarında lambaların yanmasını
Çimentonun donmasını
Mafya babanın başımda kahkahalar atmasını
Cesaretin varsa gel demelerini bekledim.
Kelimelerin meczup dilenciler gibi evimde gecelemesini.
Dili kesik bir korku filmine atmıştı Tanrı beni
Bana reddedemeyeceğim bir teklif sunmayacak mıydı?
Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar biçimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak.
- Freud diye bir şey yoktur!
Bazen oturduğum yerde
Kendi kendime dalıp giderim,
Bulanık geçmişimle.
Genişleyen halkalar çizerim,
Bir düşün uyanık imgesine
Gölünüze taş düşerim.
Sizse hep konuşursunuz
Sığınıp kof sözlere,
Kaçarak kendinizden
Uğuldayan hüznünüzle.
Telaşla geceyi bulursunuz.
Gözünüze yaş düşerim.