… artık bütün mantık hesaplarımı kaybettim. hem de öylesine kaybettim ki; amerika’da bir cinayet işlense de, dünya çapında bir ses sorsa; “katil kim?”, “benim!” diye haykırabilirim! soğuk kış geceleri, köprü altında yatan çıplakların vebali benim boynumda, gömleğimin yakasında…
Sanki açlığını bastırıp çılgınlığı yatışınca sonunda kontrolü ele almış ve işini soğukkanlı bir beceriklilikle tamamlamak istiyormuş gibi, boynu soldan sağa tek bir neşter darbesiyle kesmişti.