Ezgi
@Sciencezgi
Yüksek lisans öğrencisi
Ludwig Maximilian University
14 Temmuz
30 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
…”Tanrım, gözlerimizin görmemesi ne büyük bir eksiklik, görmek, görmek, belli belirsiz birer gölge halinde bile olsa görebilmek, bir aynanın önünde durmak ve koyu, zor görülen bir lekeye bakıp, Bu benim yüzüm diyebilmek, öteki ışıklı şeyler bana ait değil.”…
…”…birer dayanaksız duvarız biz, yolun ortasına yerleştirilmiş bir taş sadece, düşmanın o taşa takılıp tökezlemesinden başka umudumuz yok, düşman mı, hangi düşman, buraya gelip bize saldırmayacak, dışarıda soyulabilir, öldürülebilirdik, kimse buraya bizi tutuklamaya gelmeyecek, araba çalan adam özgürlüğünden hiç bu kadar emin olamazdı, dünyadan o kadar uzağız ki kim olduğumuzu unutmamız o kadar uzun sürmeyecek, hatta birbirimizin adını söylemek bile aklımıza gelmeyecek, neye yarar ki, adlarımız ne işe yarayacak, hiçbir köpek bir diğerini bizim koyduğumuz adla tanımaz, eğer tanıyacaksa, onu ayırt eden kokusuyla ve kendini de kendi kokusuyla tanır, biz de burada başka tür bir köpek gibiyiz, birbirimizi havlamamızdan, sözlerimizden tanıyoruz, geriye kalanlar, yüz çizgileri, göz rengi, ten rengi, saç rengi hesaba katılmıyor, sanki bunların hiçbiri yok, ben henüz görüyorum ama ne zamana kadar.”…
…”Şu anda burada yalnızca altı kişiyiz, ama yarın mutlaka daha kalabalık olacağız, her gün başkalarında gelecek, bu insanların kendilerinin seçmediği bir otoriteye boyun eğeceklerini, üstelik, sözünü dinledikleri, otoritesini ve koyduğu kuralları kabul ettikleri halde, karşılığında kendilerine hiçbir şey veremeyecek birine boyun eğeceklerini düşünmek, bahsi baştan kaybetmek demektir.”…
…”Çünkü insanlara saldırıp onları katletmeyi, yapılan yanlışları ödetmek için değil, kendi zevki için ister. Öyleyse biz ne diyeceğiz? Bu kötülük, doğuşunu öfkeye borçludur; çünkü öfke uzun süre kullanılıp benimsendikten sonra insana acımayı unutturur ve ruhtan arkadaşlık ve birlikle ilgili tüm duyguları kovduktan sonra sonunda acımasızlığa dönüşür.”…
