Sebahat D.
@Sebahatname
Altı çizilmeye değer cümleler biriktiriyorum..
Öncelikle şunu söylemek isterim ki kitap tek solukta okunacak kitaplardan, bakmayın benim bir haftada bitirmeme. Daha ilk cümleleri okurken kitap sizi içine çekiyor ve bu hikaye bana çok tanıdık geliyor hissine kapılıveriyorsunuz. Keza okudukça da bu duygu iyice pekişiyor. İnsanlığın nasıl evrim geçirdiği hayvanlar üzerinden anlatılan bir hikaye ile gözlerinizin önünden bir film şeridi gibi geçiyor. Ve nihayetinde yazarın son cümleleri ile sert bir tokat çarpıyor suratımıza; “ Hayvanlar, bir insanların yüzüne, bir de domuzların yüzüne bakıyor ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.”
Sabah sabah çok sert olacak ama, kitap şu cümleler ile son buluyor:Kitap Alıntısı
“Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışarıda ki hayvanlar bir domuzların yüzlerine, bir insanların yüzlerine bakıyor; ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.”
“Niyet karardıkça sözün rengi de kararır. Laf hangi ağızda duruyorsa onun kokusunu alıyor.”
