Mamoste Seçil
@Secginia
Hepimiz yıldız tozuyuz.
Öğretmen
Lisans
25 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Tasvirler basit ve tahayyül edilemez şekilde bağlantısız. Çocuklar ve suç ve ceza ile ilgili yazdıkları güzeldi. Bunların dışında kalanlar lise düzeyinde cümlelerden oluşuyor. Zorla bitirilenlerden maalesef.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Monomanyak Marcel Proust
Walter Benjamin'in "monomanyağın sürekli kendisiyle uğraşan bilincini otobiyografik bir yapıtta bir araya getiren tasarlanması imkânsız bir sentezin ürünü" şeklinde de bahsettiği, Marcel Proust'un Kayıp Zamanın İzinde isimli 7 ciltlik romanından bir bölüm: Kıskançlık.
Jean Teulé'den bahsederken her tasvir metodunu sevemediğimden bahsetmiştim. Şimdi de diyorum ki lütfen Dansa Davet okuduktan sonra Proust'un Kıskançlık anlatımına geçiniz; ne demek istediğim pek iyi anlaşılacaktır. Marcel Proust'un gözlem ve analiz gücüne, eğer biraz da uzun ve kompleks cümleler manyağı iseniz hayranlıkla şahit olacaksınızdır. Şunu slogan yapabiliriz aramızda: Betimlemenin sadece en iyisi vardır. Diğerleri birkaç yazı çalışması, alın teri, yazarlık denemeleri...
Bir kadın olarak, Proust'un "kadın" ile ilgili kimi analizinin zoruma gittiğini söyleyemeyeceğim çünkü gözlem ve analiz gücü iyi olan tek kişi Proust değil.
Rahatsız mıyız?
Eserde rahatsız edici bazı kısımlar mevcut. Bunu anlatamam çünkü sizin de rahatsız olmanız gerek. (Bu gereklilik, asla zorunluluk demek değil.) Belki bu yaşım için geçerli bir rahatsızlık ama önceki yaşlarımda ya rahatsız olmadım ya da bu konular üzerinde düşünmedim hiç. Sonraki yaşlarım için bu rahatsızlığın devamı hakkında yorum yapamam çünkü Márquez'in Rosa Cabargas'a da söylettiği gibi "Ahlak bir zaman sorunudur."
Oldum olası tahayyül etmekte aşırı zorlandığım, çok sayıda kullanılan ve hafif kalan tasvirlerden hoşlanmamışımdır. Bu kitapta da bundan fazlaca var. Bir iki örnek vereyim: "...yitik mutluluğa ağlayan bir dalga işitmiş gibi oluyor..." ya da "Gökkuşağı kırılıyor, kar bükülüyor, deniz derleniyor..." :) Tasvirleri oluşturma tekniği her ne ise beni cezbetmeyen budur belki de. Bundan hemen önce Dickens okumuş ve onun tasvirlerini bu kitapta arama gafletinde bulunduysam hata bendedir, eyvallah.
Ayfer Tunç'un bu kitabını okurken, hikâyenin "Hüseynik" türküsünden çıkıp geldiğini hissettim sürekli ama aslında başka türküye ne hacet? Çünkü Tunç, tam bir müzik kutusu icra etmiş. Birçok sanat müziği eseri ile tanıştırıyor bizi. Kitabı okurken, kitapta geçen eserlerden bir çalma listesi oluşturmanızı tavsiye ederim. Tabii siz de okuduğu kitapla bütünleşen, paralel giden bir ruhla okuyanlardan iseniz... Bu her zaman iyi bir şey mi, sanmam. Çünkü ne kadar paralel götürürseniz, Aziz Bey'in durumuna bir o kadar içerlersiniz. Şöyle de bir not ekleyeyim: kitabı bitirdiğinizde en başa dönüp ilk 1-2 sayfayı tekrar okumak istiyorsunuz. Nedenini size bırakıyorum.
