“İnsanlar hayatında birçok şeyden vazgeçer.” Dedi. “Ama vazgeçilen olmak her zaman daha zordur. Sen hep vazgeçilen oldun Koza.” “Ve vazgeçilenler aslında güvenilmeyenlerdir,” diye devam etti Yankı.
"Doğru, ben siyahım ve sen de mavisin ama bir yerde yanlışın var Solucan," dedi ve kısa bir süreliğine duraksayıp devam etti. "Siyah sonsuzluğu değil, ölümü ve mavi ise özgürlüğü değil, umudu temsil eder."
Kaşlarımı hafifçe çattıktan sonra, "Ölüm de bir sonsuzluk değil midir zaten?" diye sordum. Cevap vermediği birkaç saniyenin ardından dudaklarımı tekrar araladım.
"Sonsuzluğunda özgürleşmeme izin verir misin?"