Obur olmanın şehvet düşkünlüğü kadar kötü sayılması gerektiğini anladım. Çünkü insanı insan yapan başlıca niteliklerden biri içgüdülerini denetim altında tutabilmektir. Oysa oburlar bunu yapacak gücü bulamazlar kendilerinde.
Vejetaryenliği hem ahlak hem de sağlık açısından tamamıyla doğru sayanlardanım. Ne var ki teorikle pratik arasında bir uçurum açıldığından canlıları yemeye devam ediyorum.