༺Elendil༻
@SelfControl27
Eğer lanetli bir eşya yapacaksan sevimli görünmesine özen göstermelisin.
96 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Bir Ömürlük TecrübeOtobiyografi
Tam olarak ne zaman okuduğumu hatırlamıyorum ama en az bir yıl önce okuduğum Bir Ömür Nasıl Yaşanır, İlber Ortaylı ile gerçek anlamda tanıştığım ilk kitap oldu ve açıkçası bende beklediğimden daha derin bir iz bıraktı. Bu kitap yalnızca bir tavsiye kitabı değil; hayata, sanata, edebiyata ve özellikle dünyaya bakış açımızı genişleten bir rehber niteliğinde. Okurken en çok dikkatimi çeken şey, dünyayı sadece yaşadığımız ülke ile sınırlamamak gerektiği fikriydi; yakın coğrafyadan başlayarak nereleri görmemiz gerektiğini, hatta nerede kahve içmemiz gerektiğine kadar uzanan o detaylı ve kişisel anlatım, kitabı sıradan bir bilgi aktarımından çıkarıp deneyim paylaşımına dönüştürüyor. Metnin en keyifli taraflarından biri de, satırları okurken İlber hocanın kendine has üslubunu ve ses tonunu adeta zihninizde duymanız; bu da kitaba ayrı bir samimiyet katıyor. Yer yer gülümseten, yer yer “ben ne yapıyorum?” diye düşündüren bir metinle karşı karşıyasınız. Kitap boyunca sadece yeni yerler ya da kitaplar öğrenmiyorsunuz, aynı zamanda bir ömrün nasıl daha dolu, daha bilinçli ve daha kültürlü yaşanabileceğine dair güçlü bir perspektif kazanıyorsunuz. Açıkçası okurken zaman zaman “geç mi kaldım?” duygusunu hissettim ama bir yandan da kalan zamanı daha verimli değerlendirme isteği uyandırdı bende. Bu yönüyle eser, yalnızca okunup rafa kaldırılacak bir kitap değil; tekrar tekrar dönülmesi gereken bir başucu kitabı. Özellikle not alarak okunması gerektiğini düşünüyorum; çünkü satır aralarında çok kıymetli öneriler saklı. Sonuç olarak bu kitap, bana göre sadece İlber Ortaylı’nın hayatından kesitler sunan bir eser değil, aynı zamanda okuyucusuna kendi hayatını yeniden gözden geçirtme cesareti veren bir pusula.
Vicdan Çoğunluğa UymazAlıntı
Başkalarının yüzüne bakabilmek için önce kendi yüzümüze bakmamız gerekir. Çoğunluğun düşüncesine riayet etmeyen tek şey, insanın kendi vicdanıır.
Gülerken Kendimize YakalanmakHiciv
Birkaç yıl önce okuduğum Biz Adam Olmayız, Aziz Nesin denince akla gelen o keskin mizahın aslında ne kadar derin bir toplumsal eleştiri taşıdığını bir kez daha gösterdi bana. Kitap, farklı dönemlerde yazılmış yirmi beş öykünün bir araya gelmesiyle oluşuyor ve her biri, ülkemiz insanına, yaşayışımıza ve alışkanlıklarımıza ince ama etkili göndermeler içeriyor. İlk bakışta güldüren ama biraz durup düşündüğünüzde insanın içini burkan bir gerçeklikle karşı karşıya kalıyorsunuz; tam da Aziz Nesin’in ustalığı burada ortaya çıkıyor. Özellikle “Milletin Parasına Yazık” öyküsünde rant uğruna sürekli değişen projeler üzerinden yapılan eleştiriler, bugün bile güncelliğini koruyan bir gerçekliği yüzümüze vuruyor. “Bütün Şık Erkekler Bizden Giyinir” öyküsünde esnafın müşteriyle kurduğu o kurnaz ilişkiyi, “Harika Çocuk”ta ise her ailenin kendi çocuğunu abartılı bir şekilde yüceltme hâlini o kadar tanıdık bir dille anlatıyor ki, ister istemez çevrenizdeki insanları hatırlıyorsunuz. “İt Kuyruğu”, “Sınır Üstündeki Ev” ve “Kördöğüşü” gibi öykülerde ise bürokrasinin hantallığı, sistemin çarpıklığı ve siyasetin halk üzerindeki yansımaları ironinin gücüyle aktarılıyor. Kitabı okurken sık sık şu hissi yaşadım: gülüyoruz ama aslında kendimize gülüyoruz. Aziz Nesin’in dili sade, akıcı ve doğrudan; fakat bu sadeliğin altında çok güçlü bir gözlem ve birikim yatıyor. Her öykü, kısa olmasına rağmen uzun uzun düşündüren bir etki bırakıyor. Bu kitap bana göre sadece bir mizah kitabı değil, aynı zamanda toplumun aynaya bakmasını sağlayan bir yüzleşme metni; güldürürken rahatsız eden, rahatsız ederken düşündüren ve en önemlisi de hâlâ güncelliğini koruyan nadir eserlerden biri.
Reklam