Arabanın arka koltuğunda uyuyup yatağında uyanmak, eve son kez anahtarsız girmek, bir sokaktan son kez geçmek, birine son kez sarıldığımızı bilmeden vedalaşmak, en sevdiğimiz oyunu son kez oynamak, anne ve babamızın ellerini tutarak yürümek,bayram harçlığı almak... Biten her şey yeni bir başlangıca yer açmak için sessizce kenara çekilir. Bugün elinde tuttuğun şeylerin kıymetini, onlar henüz birer anıya dönüşmeden bilmek mümkün mü ?
"Belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır, kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır.."
Bu şaheser, 1939-1940 yıllarında 2.Dünya Savaşı'nın en
Ülkeme dönmenin yollarını arayacak ve herkesi çok özleyecektim, özellikle de babamı... hayatım boyunca tanıdığım en kibar, en şık adamı. Hep hüzünlü bir gülümseyişle bakan babamı...