Sema
@Semagzl_
Şu anda okuduğu kitap
İnsanı insan olarak ele almak lazım. Rengine, diline ve dinine bakarak değil her şeyden soyutlayıp insan olarak , ölümcül kimlikler yüklemeden..
Yazarın en iyi kitaplarından biri. Bir gün mutlaka tekrar okuyacağım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşktan, acıdan, dinden, hayattan, yaşamaktan, yaşayamamaktan, dostluktan, aileden ve daha birçok konudan insanın içine işleyen beyitlerle meydana gelmiş bir eser. Uzun bir süre başucu kitabım olmuştu, hiç bitmesin istedim..
İncelemeyi kitapta geçen bir cümle ile bitirmek isterim;
“Hafız, kalemin ne tuhaf bir nebat dalı ki, meyvesi gönüle baldan da tatlı geliyor, şekerden de!”
Her türlü okuyucuya hitap edebilen, eğlenceli değil ama çözümlemeleri mantıklı ve heyecanlandıran bir kitap.
Dili sade ama yavaş okunması gerek. Keyifliydi.
Yalın bir anlatımla ebeveynlerinizin önce toksik olup olmadığını sonra ne çeşit bir toksik olduğu tanımlanmış kitapta.
Okuması kolay ama ilerlemesi zor bir kitap.
Çocukluğunuz ile ilgili birçok şeyi fark etmenizi sağlayacak, yer yer ebeveynlerinize karşı öfkeleneceksiniz.
Yazarın üstünde en çok durduğu şey sorun yaşadığımız ‘ebeveynimiz ile yüzleşmek’..
Tavsiyeler, vakalar, çözümlemeler her şey çok güzel ama Türkiye’nin aile travmalarını teşhis etmekte başarılı olsa da sorunları çözme anlamında eksik kalan bir kitap.
BEN YÜZLEŞMEYE HAZIR VE CESARETLİYİM, PEKİ YA EBEVEYNİM?
Roman, iki yolculuk üzerine kurulu: Biri gidiş, diğeri dönüş.
Ama aslında "gidiş", eski dünyaya bir "dönüş" zaten.
"Dönüş” ise aslında, farklı bir insan olarak, farklı bir dünyaya
"ilk kez gidiş”
Altını çizmeye doyamadığım bir kitap oldu ama şu cümle:
“Gerçek yolculuk, geri dönüştür” <3
