Dostoyevski’nin ölüm döşeğindeyken eşine söyledikleri; “Annâ, en üzüntülü ve sevinçli anılarımı seninle bölüştüm. Tek başıma aşamayacağım zorlukları seninle aştım. Ve şunu unutma ki seni büyük bir tutkuyla sevdim. Bir kere bile aldatmadım. Düşüncede bile.”
"İnsan tek başına yaşadığında okuduklarını diğerlerine sergileyebilmek için kitapların arasında koşturmaz: onları daha az değiştirir ve üzerlerinde daha çok düşünür." - J.J.Rousseau